كرد ، وقتى كه از تفصيل آن هزار مرد پرسيده شد ؟ فرمود : ( 313 ) نفر ياران طالوت بودند ، ( 313 ) نفر كه در بدر با پيغمبر خدا صلى اللّه عليه و آله بودند و ( 313 ) نفر هم ياران امام زمان‌اند ، الباقى ( 61 ) مرد كه در روز عاشورا با امام حسين عليه السّلام شهيد شدند . 7 - روايت شده كه امام حسين عليه السّلام در سخنرانى روز عاشورا چنان كه از كلام آن حضرت ضبط شده فرمود : اين زنازاده‌اى كه پسر زنازاده است خود را در بين دو امر ثابت نگاه داشته : 1 - شمشير كشيدن ، 2 - ذلّت و خوارى ( يعنى انتظار دارد كه ما با آنان جنگ كنيم يا تسليم و دليل آنها شويم ) ولى چقدر بعيد است كه ما ذلّت و خوارى

--> * خود را در حجاز يا جاى ديگر بگذارد يزيد و يزيدپرستها آنان را تعقيب خواهند كرد و از شكنجه دادن به آنان كوتاهى نخواهند نمود ، اعمال و رفتارى كه يزيد و مأمورين او پس از شهيد شدن حسين و يارانش با اهل و عيال حسين انجام دادند دليل بر آنست كه اگر اهل حرم آن حضرت در حجاز يا جاى ديگر مىبودند نيز از دست شر و فتنهء يزيد و تابعين او آرام نبودند . اما جواب از سؤال سوم : اولا اينكه ياران حسين بن على قبل از شهيد شدن جا و مكان خود را در بهشت ديدند و خود آنان به جهت اينكه زودترى به بهشت وارد شوند براى چشيدن شربت شهادت عجله داشتند ، چنان كه در كتاب علل الشرايع اين موضوع را از صادق آل محمد صلى اللّه عليه و آله روايت كرده . ثانيا هر چه مصيبت بزرگتر باشد اجر و مزد آن نيز بزرگتر خواهد بود ، چنان كه در كتاب مستطاب اصول كافى از حضرت امام محمد باقر عليه السلام روايت كرده كه فرمود : اشد الناس بلاء الانبياء ثم الاوصياء ، يعنى بلاى پيغمبران از ساير مردم شديدتر است ، بعد از پيغمبران بلاى وصىهاى آنان *